บทที่ 36 คิดถึงจูบหวาน

เมื่อแม่ของเขาออกไปแล้วลูเซียโนก็กลับไปล้มตัวนอนลงบนเตียงแล้วคิดถึงรสจูบของมัสหยาแค่คิดเขาก็คึกคักขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

“บ้าเอ้ย..” ชายหนุ่มมองกลางร่างที่โป่งนูนขึ้นมาจนอึดอัดและพยายามข่มมันลงนี่เขาแค่คิดนะถ้าได้มากกว่าจูบล่ะคิดแล้วเขาก็พลิกตัวนอนคว่ำหน้าลง

มัสหยาแยกจากเซเซียล่าเดินกลับห้องอย่างมึนๆแ...